خط تیره

بسم الله الرحمن الرحیم                                                                                                                                                   

امروز شنبه است اقا این جمعه هم نیومد اشکالی نداره مثل اینکه ما باید حالا حالا درد و تحمل کنیم باشه گفتم که تحمل می کنیم فقط حرف امروزم یه کم تلخه یه کم که نه خیلی می خوام از جوون هایی بنویسم که تمام زندگی شون رو پای ارمان های انقلاب پای وطن پای ایران گذاشتن و رفتن    رفتن و دیگه ام بر نگشتن اون ها رو سر بریدن اره خوب واسه اونایی که مثل اب خوردن امام حسین رو سر بریدن این که چیزی نیست ولی اخه بگو لا مصب مگه تو ادم نیستی مگه تو یه روزی پاک به دنیا نیومدی حالا چی شد چی شد که به این جا رسیدی اخه وقتی گوسفند رو هم می خوان سر ببرن بهش اب می دن شما این چیز ها رو نمی فهمید نه دیروز صحنه ها و عکس هاشو تو تلویزیون دیدم دیدم و دلم به حال خودم سوخت  میدونید چرا اصلا برای چی دلم به خودم سوخت می نویسم:                                                                                              

دیروز وقتی صحنه هاش رو دیدم دیدم که وقتی داشتن سرشون رو از تن پاکشون جدا می کردن یه لبخند عمیقی تو چهره های معصومشون بود انگار از تمام دنیا سیر دارن میرن دارن ازاد میشن دارن رها....                                                                                                                                                               

با خودم گفتم رها تو اگه جای اونا بودی چی کار می کردی اما نه جوابش کاملا معلوم بود اره من از ترس شاید حتی التماسشون می کردم که حداقل با تفنگ من رو بکشن اره ایمان و عمل اونا کجا و ما کجا خدا وکیلی یه بار خودتون رو جای اونا بذارید که اونا تو اون لحظه چه فکری می کردن شاید به اینکه اره اقاشون امام حسین رو هم همین طور کشتن پس چه سعادتی بالا تر از این که شبیه اقا شون کشته میشن . ای خدا به من بگو بگو میشه یه روزی من هم مثل پرنده هایی که تازگی ها پر کشیدن حالم عوض بشه .  

کی فکرش رو می کنه که بچه ای که بدنیا میاد یه روزی ادم بودنش رو از دست بده و بشه مثل حیوونی که ادم فکرش رو هم نمی کنه که یه روزی این حیوون هم ادم بوده امیدوارم سرنوشتی بد تر از عبد المالک ریگی به سرشون بیاد.                                          


[ شنبه 14 آبان 1390 ] [ 02:58 ب.ظ ] [ رها صالحی ] [ نظرات ]

بسم الله الرحمن الرحیم                                                                                                                                                 

سلام امروز جمعه هست و روز اقا امام زمان می نویسم از او او که هست و می بیند تمام ما را من نمی دانم که این من این ما  ادم هستیم یا نه اما نه من ادم نیستم  نیستم ادم که اگر در این دنیا در این دنیای چند میلیاردی فقط 313 نفر ادم پیدا می شد اقا ظهور می کردند دلم گرفته است از خودم از این که دل اقا را می شکنم نمی دانم که ایا وقتی اقا امروز هم پرونده ام را نگاه می کند گریه می کند نمی دانم که ایا اقا امروز هم از خدا می خواهد که مرا ببخشد نمیدانم که اقا امروز از دست من راضی هست یا نه نمی دانم اقا کاش بیایی تا تمام ندانستن هایم را از شما بپرسم کاش بیایی تا به خاطر ان همه اشکی که در مقابل خداوند برای بخشش گناهانم ریخته ای از شما معذرت بخواهم که می دانم که اگر خون هم گریه کنم کم است  کاش بیایی اقا تا تمام دلتنگی هایم را برای شما بگویم کاش بیایی اقا از تمام دنیا سیرم از جنگ هایش از قتل هایش از گناهانش خسته شدم کاش بیایی تا تمام غم ها نابود شود کاش بیایی تا تمام جنگ ها تمام شود کاش بیایی اقا کاش بیایی چند روز پیش اتفاقی در فو تبال ایران افتاد که گذشته از ابرو ریزی که برای ایرانیان پاک بوجود اورد باعث شد که ابروی تمام شیعیان بلکه تمام مسلمانان ریخته شد نمی گویم که چه اتفاقی چون می دانم گفتن گناه باعث شایع شدن ان در جامعه می شود فقط اقا دلت خون نشود چون ما هنوز هم جوانانی داریم که پاک هستند از تمام گناهان وتنها گاهی اشتباه می کنند و خریدار ابروی شیعیان و خریدار ابروی بشریت هستند اقا جمعه شده نکند یادتان رفته که هنوز کسانی هستند که منتظر شمایند نه اقا شرمنده شما خوب هم می دانید که بعضی ها منتظر شما هستند ولی اقا تو رو جان من زودتر بیا که من فکر می کنم اگر شما بخواهید که 313 نفر ادم پیدا شود به عمر من بیچاره قد نمی دهد پس اقا بیا بیا گر چه می دانم دلت خون است ولی از خدا می خواهم که به ما رحم کند و نگاهش را از روی سر ما برندارد که بدون نگاهش و بدون نگاهتان هیچه هیچه هیچ هستیم.   

                                                                                                          

                                                                                                          


[ جمعه 13 آبان 1390 ] [ 02:10 ب.ظ ] [ رها صالحی ] [ نظرات ]

بسم الله الرحمن الرحیم                                                                                                                                                                     

سلام امروز 5/8/1390 مطلب امروز درباره ی عبرت در گذشته حوادث های زیادی رخ داده که خدا تو قرانش می گه از اون ها عبرت بگیریم تا دچار حوادث بدش نشیم اما چند روز پیش حادثه ای رخ داد تا بفهمیم که ما از حوادث گذشته واقعا عبرت نمی کنیم چند روز پیش تلویزیون و ماهواره ها و اینترنت تصاویر کشته شدن جنایت کاری رو پخش کردن که باعث خوشحالی خیلی ها شد                             

چه قدر بده که ادم بمیره و دیگران اینقدر از مردنش خوشحال بشن . اره مرگ بی عزت و با خواری :                                                                                                                             

تلویزیون تصاویری از کشته شدن قذافی رو پخش کرد و همچنین التماس هاش رو برای زنده موندن میل به قدرت چه قدر ادم رو پست می کنه امیدوارم نسیب هیچ کس نشه حتی وقتی قذافی جنایتکار رو هم داشتن می کشتن دلم براش سوخت نه فقط با خودم می گفتم ادم چه قدر باید بد بخت باشه که اینجوری بکشنش اینجوری از مردنش خوشحال بشن و اینجوری جلوی جنازش عکس بندازن و دست بزنن اره ظلم همیشه رفتنی است و تنها حق است که می ماند وقتی قذافی جنایتکار رو می دیدم با خودم میگفتم اره چقدر شهیدان ما خوب رفتند چقدر خوب پرواز کردند کاش اینجور پرواز کردن اینجور رفتن رو هم به ما یاد بدن با خودم گفتم اگه یه رزمنده بودم که تو راه وطنم تو راه اسلام تیکه تیکه می شدم خیلی بهتر از مرگ قذافی بود اره قذافی از مرگ هم کفاش یعنی فرعون و نمرود ...تا شمر و یزید عبرت نگرفت اقامون امام حسین چقدر چقدر با عزت رفت که حالا بعد از این همه سال واسش عزاداری می کنیم واسش می میریم خدا امام حسین رو خیلی دوست داشت که این طوری عاشقونه با خودش بردش  دنیا پر از عبرت کاش قذافی هم عبرت کرده بود از حادثه های روزگار اگه عبرت کرده بود اونطور جنایت نمی کرد فقط از خدا می خوام که مرگ با عزت به ههمه ی ما بده تا هیچ کس از مردنمون از رفتنمون خوشحال نشه مرگ با عزت فقط با شهادت نیست گرچه این ارزوی من است اما بزرگ مردای هم بودند در تاریخ کشورمان که مرگشان تمام عزت بود مثل امام خمینی که تمام دنیای مردمش بود او انقدر بزرگ بود که تمام مردم از رفتنش سیاه پوش شدندو انطور برای او تشییع جنازه گرفتند کاش همه ی ما از تاریخ عبرت کنیم تا رفتنمان عین ماندنمان مثل شهدا باشد.


[ پنجشنبه 5 آبان 1390 ] [ 08:01 ق.ظ ] [ رها صالحی ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

نویسندگان
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
بک لینک
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic